خلاصه مطالب کتابهای تخصصی

جلد اول : آموزش طراحی اندام

فصل اول:

تناسب در مانکن فشن
 نگرش کلاسیک به ترسیم پیکرة‌ انسان در هنرهای زیبا شامل کالبد شناسی یعنی استخوانها، عضلات و شکل طبیعی بدن می‌باشد. در هنر فشن، نگرش کلاسیک، تقلیدی می‌باشد ولی معمولاً شکل طبیعی بدن را رعایت نمی‌کند چون واقعیت گرایی(Realism) در آرمان‌گرایی(Idealism) خلاصه می‌شود. مثلاً، در رئالیسم، هنرمند اندام زن را با اندازه ی طبیعی با بالاتنه باریکتر و باسن بزرگتر طراحی می کند. در مقابل در آرمان‌گرایی یا Idealism هنرمند اندام زن را با بالاتنه و باسن باریک‌تر و بلندتر و غیرطبیعی طراحی می‌کند و آنقدر باریک اندام هستند که طبیعی به نظر نمی‌رسند. این کشیدگی اندام‌ همان چیزی است که طراحی فشن را از ترسیمات هنرهای زیبا مجزا می‌کند. مثلاً یک نقاش ایتالیایی بنام Modigliani یکی از معدود استثناهاست. مدلهای این هنرمند تقریباً همگی ظریف و باریک با کشیدگی مناسب اندام به تصویر کشیده می‌شود.
  در این فصل با تمام مراحل اصلی طراحی مانکن فشن از روش اولیه تا کاربرد واقعی آن آشنا می شوید. برای فهم این نوع طراحی، مانکن را از هم جدا ساخته، ساختار آن را بررسی کرده، سپس آن را مجدداً کنار هم می گذاریم تا یک پیکره واحد ایجاد گردد. این کتاب به گونه‌ای تنظیم شده است که روند مطالعه و یادگیری «تناسب در مانکن فشن» را آسان می‌سازد بطوریکه در پایان بتوانید چگونگی ترسیم، پرورش و بکارگیری یک مانکن فشن را به روش دلخواه خود فرا بگیرید. این فصل کمک می‌کند تا روشهایی را -1 برای طراحی مانکن به صورت تمام رخ تا نیم رخ، -2 یک شیوة شطرنجی قانونمند، -3 فرایند طراحی سریع،و -4 طراحی مانکن عضلانی و واقعی‌تر را فرا بگیرید.
  در ضمن در این فصل ‹‹ طراحی حرکات اندام›› یا ‹‹ طراحی حالت›› معرفی ‌شده و شما می‌توانید آن را با تجزیه و تحلیل عمیق‌تر از طراحی مدل که در فصل سوم دیده می‌شود مقایسه و به آن مراجعه کنید.
این به شما کمک می‌کند تا آنچه را که در فصول یک و دو یاد می‌گیرید انجام دهید.
 
منظور از تناسب یعنی با هم نسبت داشتن، وجود داشتن رابطه و نسبت میان دو شخص یا دو شیء می باشد. تناسب عبارت است از روابط کمی اجزا با کل، و اجزا با یکدیگر، در واقع، تناسب در طراحی فشن یعنی ارتباط اندازه هر یک از فضاهای داخلی در پوشاک به یک دیگر و به کل طراحی است. تناسب اندام مانکن فشن اغلب اغراق آمیز است و به سبک خاصی ترسیم می شوند، به ویژه هنگام طراحی لباس بانوان. گاهی اوقات ممکن است این تصاویر برای چشمی که عادت ندارد کمی گیج کننده باشد، اما در دنیای فشن، این تصاویر بیان کننده شکلی از یک اندام ایده آل در مقایسه با اندام طبیعی بدن انسان است. سپس اگر با لنز بصری فشن به این شکل ایده آل نگاه کنیم متوجه می شویم که با مدل و چهره زمان کنونی همتراز است.
 در دهه 1960 برای نشان دادن یک مدل خیلی جوان از طراحی دامن مینی ژوب روی اندامی اغراق آمیز استفاده شد. زیرا ظاهری باریک اندام و ظریف را نشان می دهد.

فشن Fashion(به فرانسوی: Mode) اصطلاح کلی در حیطه هنر طراحی پوشاک است که تحت تاثیر اوضاع فرهنگی و اجتماعی جامعه در یک دوره زمانی مشخص انجام می‌پذیرد. در واقع با بکار بردن کلمه فشن، ما از یک صنعت و یک فرآیند صحبت می کنیم. چنانچه عباراتی همچون «دنیای فشن» و« جامعه شناسی فشن» را شنیده اید. تعاریف و مقالات گوناگونی هم در مورد این فرآیند نوشته شده است. بنابراین در این کتاب همان واژه فشن را بکار برده می شود.  


 طراحی فشن یا (Fashion Sketching)یک کار هنری در حوزه تولید پوشاک و لوازم مربوط به سبک زندگی است و تحت تاثیر اوضاع فرهنگی و اجتماعی در یک دورة زمانی مشخص انجام می‌پذیرد. طراحی فشن با طراحی لباسی که به خاطر نوع محصولی که متناسب با تغییر فصول در دو نیم‌سال، صورت می‌گیرد تفاوت دارد. هر نیم‌سال شامل پاییز و زمستان یا بهار و تابستان است.

اسکچ یاsketch در ایران اسکچ را احتمالاً با تلفظ آلمانی، اسکیس بکار می برند و برای آن تعاریف متعددی را می توان بیان کرد:
اسکچ در حقیقت انجماد یک ایده درحال عبور از ذهن است.
اسکچ طراحی سریع و تند، طراحی کلی یا طرح اولیه  است که در آن جزئیات را نشان نمی دهند.
اسکچ یک ابزار است تا ما بتوانیم ایده ها و افکار درون ذهنمان را به منصه ظهور برسانیم.
اسکچ بازگو کننده یک سلسله تفکرات است که در ذهن طراح وجود دارد و از طریق فرآیند طراحی به واقعیت
می پیوندد.
اسکچ طراحی دست آزاد است، دستی فارغ از هرگونه ابزار، دستی توانمند و هماهنگ با ذهن.

ویژگی های یک اسکچ
یک اسکچ می تواند نحوه فکر کردن طراح را نسبت به موضوع طراحی بیان کند.
اسکچ به دور از هرگونه دروغ است و ما صادقانه هر آنچه که در ذهن خود می بینیم را به روی کاغذ می آوریم .
ذات اسکچ طراحی تند، سریع می باشد، پس گاهی ممکن است که یک اسکچ دارای خطوط زیاد باشد.
اسکچ ها  کمک خواهند کرد تا ما بیشتر در مورد ایده های خود فکر کنیم و آن ها را بررسی نماییم و بیشتر به پرورش و رشد آنها بیاندیشیم.
گاهی اوقات در برخی از اسکچ ها و طرحهای شخصی و اولیه ممکن است اغراق وجود داشته باشد.  البته این مورد در مراحل اولیه کار، امری است شخصی و  برگرفته از بینش طراح، که در مراحل بعدی بر طرف خواهد شد.    
شما به عنوان یک دانشجوی طراحی لباس باید نوعی تفکر منطقی و قوی نسبت به موضوع طراحی داشته باشیم و در حقیقت ایده ها و افکار را بتوانید در راستای اهداف والا خلق و پرورش دهیم.
حال اگر قدرت بیان آن را توسط دست آزاد و ابزار اسکچ نداشته باشیم ناچاراً به طرق دیگر ایده و فکرمان را بیان می کنیم مثلاً از ساخت ماکت و یا طراحی دو بعدی و سه بعدی رایانه ای و یا دست با ابزار ( مسلح ) کمک می گیریم مهم این است بتوانیم فکرمان را بیان کنیم.
اگر ما قادر باشیم  اسکچ های با گرافیک بالا و یا به اصطلاح زیبا و با رنگ و لعاب و در سطح حرفه ای ارائه کنیم، اما پشت این خطوط به ظاهر زیبا فکر و مبانی نظری و هدف نداشته باشیم در واقع کاری بیهوده و عبث انجام داده ایم و خود را گول زده ایم و این گونه ترسیمات هیچ گونه جایگاهی برای رشد نخواهند داشت. پس بهتر است اول چگونه فکر کردن را بیاموزیم و بعد چگونه خلق کردن و چگونه ارائه کردن را ...
 
کروکیCroquis  یک واژه فرانسوی است و در فشن همان اسکچ ساده از مانکن است که معمولاً با 9 سر ارتفاع همراه با یک ترسیم سریع از پوشاکی که طراحی شده است انجام می شود. اغلب تعداد زیادی از ترسیمات کروکی فقط برای یک مدل تکمیل شده کشیده می شوند. کروکی یک ترسیم سریع از مدل زنده است. معمولاً در چند دقیقه انجام می شود و سپس مدل تغییر ژست می دهد تا کروکی دیگری از آن ژست کشیده شود. در این نوع ترسیم و ژست گیری هنرمند وقت زیادی برای نشان دادن همه جزئیات ندارد بنابراین یاد می گیرد تا از آنها صرف نظر کرده و روی عناصر اصلی طرح مدل متمرکز بشود.

خلاصه فصل:

آنچه در این فصل آموخته‌اید، روش فشن در طراحی مانکن است. این نوع مانکن در این صنعت پذیرفته شده و برداشتی از یک اندام معمولی است. شما با همة روشهای اولیه جهت طراحی اندام در شکل واقعی یا ایده‌آل آشنا شده‌اید. شما -1 قسمت‌های مختلف بدن -2 نسبت و تناسب -3 کالبد شناسی -4 خطوط دوخت -5  نمودار تقسیم بندی -6  درازنمایی در طراحی مانکن -7  قامت اندام بر حسب طول یک سر -8 خط مرکزی جلو و پشت و -9 خط تعادل را مورد مطالعه و بررسی قرار دادید. تا اینجا می‌توانید به روشهای مختلفی این فرم فشن را طراحی کنید. با اصطلاحات مورد استفاده در گزارشات فشن جهت توسعه مهارتهای خود از طریق ارتباط تصویری و کلامی آشنا شده‌اید. فراموش نکنید همچنانکه گرایشات سبکهای رایج در صنعت فشن می آیند و می روند، مانکنها و اصطلاحات نیز در معرض تغییر هستند.

فصل دوم:

 فرم های اساسی مانکن

    بطور کلی در طراحـی فشن با این موارد سروکار داریم: -1 برداشتی از یک مانکن معمولــی -2 توجه به کناره‌های بیرونی آن و -3 خطوط محیطی زاویه ها و انحناهای اندام بدن در یک ژست خاص. برای تمرین بیشتر بهتر است برای لحظه‌ای ژست اندام را در نظر نگیریم تا روی فرم خلاصه شده‌ی دستها و پاها از بالا تا پائین متمرکز بشویم. در حالیکه این فرم ها از لحاظ طول درازنمایی شده اند ولی از لحاظ شکل و پهنا ساده شده اند. این نوع طراحی به اندازه‌ی کافی روش مند نشده است تا بتوانیم بعنوان یک تکنیک برای رسیدن به نتیجه‌ی کار از آن استفاده کنیم.
    با مطالعه روش کوچک نمایی، شما در طراحی اندام بدن مهارت پیدا خواهید کرد و در مفاهیم پیچیده‌ترِ(ولی انعطاف پذیر) طراحی فشن با ژستهای خیلی مشکل تسلط پیدا می کنید.

کوچک نمایی یا Foreshortening یعنی:
-1    کوتاه نشان دادن برخی خطوط و ابعاد به منظور ژرف نمایی یا پرسپکتیو.
-2 در هنرهای تجسمی یعنی چیزی را از آن چه که هست به منظور خلق یک جلوه‌ی سه بعدی بر اساس قوانین پرسپکتیو کوتاه تر نشان می دهیم. این خمیدگی یا کوتاه نمایی یا پرسپکتیو هنگام طراحی، قسمتی از بدن را در زاویه دید دور یا نزدیک می‌کند.  
-3     اصطلاحی است که برای شرح جابجایی بصری یک خمیدگی در اندام بدن همانگونه که دیده و طراحی می‌شود بکار می‌رود. این خمیدگی یا کوته نمایی در طراحی بخشی از بدن را نسبت به زاویة دید شما نزدیکتر یا دورتر نشان می‌دهد.
مثلاً در یک ژست، ساق پا نسبت به ران به سمت عقب می‌رود. در این هنگام پا خم می‌شود و از زانو تا قوزک پا کوته نمایی بوجود می‌آید. در مثال دیگر، ران پا در قسمت زانو خم شده و به سمت جلو می‌آید. این بار این ران است که از خط شورت تا زانو کوتاه نمایی شده است. در مثال دیگر، آن قسمت از پا که کوتاه نمایی شده بطور غیر معمول طراحی خواهد شد.
    
طراحی پرسپکتیو در مانکن فشن بیشتر در مورد زاویه دید است تا درباره خطوط افقی یا عمودی که در یک فاصله نمایان و ناپدید می‌شوند. اگر در نظر بگیرید که مانکن را در بالا یا زیر خط افقی می‌بینید در آن هنگام زاویه‌ی دید می‌تواند یک خط افقی باشد. بعد این مانکن را می‌شود بعنوان خط عمودی که از خط افقی (یا همان زاویه دید) می‌گذرد ببینیم. در حالیکه هر هنرمندی بطور مجزا نسبت به مانکن فشن که بر روی صفحه ژست می‌گیرد، پرسپکتیو منحصر بفرد خود را در خصوص آن مانکن دارد. در این متن فرض بر این است که زاویه‌ی دید خط کمر است. اندام در بالا و پایین زاویه دید بر اساس نوع ژست مانکن متأثر خواهد شد. مهم تر اینکه در فصول بعدی استفاده از زاویه دید در خط کمر بر طراحی ریزه کاریهای لباس روی اندام تأثیر خواهد داشت.
 
خلاصه فصل:

     در این فصل مطالعه‌ی دقیـق‌تر نواحی خاصی از مانکن را فراگرفتید. هر بخش از بدن بصـورت جداگانه طراحی شد تـا به‌راحتی روی فرم و قالب آن تمرکز کنید. پس از تمرین طراحی دست و پا با اطمینان بیشتر طراحی کل مانکن فشن را انجام خواهید داد. همه‌ی فرمولهای طراحی در این فصل را مراحل غیررسمی و انعطاف‌پذیر تلقی کنید زیرا کمک می کند تا به برداشتهای شخصی خود از طراحی مانکن و ابداع فرمولهای خودتان برسید. لذا سعی کنید در خصوص طراحی مانکن و ابداع روشهای مختص خود تلاش کنید. در فصل یک و دو مفاهیم و اصولی را برای فراگیری دقیق و پرورش مانکن بدست آوردید. اینها فنون یادگیری و دستورالعمل به شمار می‌روند. البته این قوانین وحی منزل نیستند. این روش‌ها را با روشهایی که در فصل 3 فرا می گیرید تطبیق کنید تا بتوانید سبک طراحی خود را پرورش دهید.

فصل سوم

طراحی مدل

    طراحی مدل شکل دیگر یادگیری طراحی و ژست دهی به مانکن فشن است. در دو فصل پیشین، دربارة تناسب و فرم اندام چیزهایی یاد گرفتید. در این فصل به سطح دیگری می‌روید، یعنی ژست دهی از روی مدل واقعی و زنده. آنچه در فصول قبلی در خصوص بالاتنه، دست و پا یادگرفتید با دروس این فصل در قسمت طراحی زوایا در یک ژست ترکیب خواهند شد. در فصول پیشین شما قبل از اینکه مانکن را از روی تصوّرات و ذهنیّات خود طراحی کنید اول آن را به بخشهای تمرینی تقسیم می‌کردید. اما در اینجا شما با نگاه به یک تصویر یا مدل واقعی بجای نوآفرینی آن، کل تصویر را ترسیم می کنید.
    طراحی مدل کپی برداری از روی یک عکس نیست: طراحی مدل یعنی از روی یک عکس الگوبرداری کرده و تصویر دلخواه خود را خلق کنید. در این فصل از عکس‌های مدل‌هایی برای تبدیل و ابداع مجدد ژست دهی مدل استفاده خواهید کرد، و هنگام ترسیم، واقعیت را به تصاویر خیالی فشن بر می‌گردانید.

   طراحی مدل، توانایی اتان را براساس درک کامل طراحی اندام طبیعی افزایش داده و هنرنمایی شما را در مورد مانکن قوی‌تر خواهد کرد. روش جسچر و نمودار شطرنجی که در این فصل مورد استفاده قرار گرفته، ابزار دیگری جهت کمک به شما در تمرین این ژستها است.
در پایان این فصل باید توانایی طراحی‌اتان تا حدی بشود که مشتاق بشوید مجدداً همان ژستها را بدون جسچر و نمودار شطرنجی امتحان کنید، و در نهایت روی ابداع سبک خاص خود کار کنید.

خلاصه فصل

   طراحی مدل، توانایی اتان را براساس درک کامل طراحی اندام طبیعی افزایش داده و هنرنمایی شما را در مورد مانکن قوی‌تر خواهد کرد. روش جسچر و نمودار شطرنجی که در این فصل مورد استفاده قرار گرفته، ابزار دیگری جهت کمک به شما در تمرین این ژستها است.
در پایان این فصل باید توانایی طراحی‌اتان تا حدی بشود که مشتاق بشوید مجدداً همان ژستها را بدون جسچر و نمودار شطرنجی امتحان کنید، و در نهایت روی ابداع سبک خاص خود کار کنید.

فصل چهارم

طراحی سر در فشن

    چهره‌ی انسان خیلی خاص و منحصربفرد است. چهر‌ه‌ی هر فرد چیز خاصی دارد که در ساختار و اجزای خود به هنرمند بدهد. تنوع محض در چهره علت ارزیابی دیداری است. با توجه به همه احتمالات ظریف در نژاد و سن، شما بعنوان یک هنرمند باید با این مطلب کنار بیایید و تصمیم بگیرید که چه نوع سر و چهره ای را می خواهید بعنوان سر فشن طراحی کنید. سئوال دیگری که می بایست به آن پاسخ دهید اینست که چگونه با خط و شکل ساده در هنر فشن به یک چهرة سه بعدی و پیچیده دست پیدا می کنید.
در این فصل با همان روش فصل یک ساختار اساسی سر را مورد بررسی قرار می دهیم. سر کمی دستکاری می شود و همه ریزه کاریهای ظریف در چهره، از جمله حالات رفتاری آن، بعنوان یک نوع«نشان ویژه‌ی طراحی»، بازآفرینی خواهد شد. با خلاصه سازی اجزای چهره در طراحی سر باید گفت که همان اصول اساسی وضعیت های رخ کامل، سه رخ، و نیم رخ که قبلاً توضیح داده شد را دنبال خواهیم کرد. پس از اینکه یادگرفتید که چه چیزی در چهره باید و نباید طراحی شود، آماده خواهید شد تا نوع چهرۀ دلخواه خود را طراحی کنید. این «نشان ویژه سر» نامیده می شود چون تا حدّی برای شما شخصی و طبیعی خواهد بود که زیر هر طرح با این نشان اسم خود را امضاء ‌کنید.
دراین فصل دو روش برای ابداع چهره فشن وجود دارد: استفاده از روش شطرنجی و تکنیک لوزی، هر دو این اینها شما را با روشهای جدید مشاهده‌ی اجزای چهره آشنا می کنند. برای کار کردن بر روی چشم‌ها، بینی و دهان راههای بسیاری وجود دارد و هر روش تا زمانی کاربرد دارد که شما این اجزا را به شکلی درست در قالب صورت قرار دهید. پس از آن می‌توانید روی زوایا و سطوح صاف در ژست دهی ِ سر بپردازید. در ضمن قادر خواهید بود تا لوازم جانبی مثل کلاه و عینک آفتابی را روی سر طراحی کنید. تمام آنچه شما در این فصل یاد می گیرید بعداً باید دوباره به برداشت نسخه خودتان در ابداع یک نشان ویژۀ سر فشن تعبیر شود. 


خلاصه فصل

    در این فصل شما دست کم علاوه بر اندازه، شکل، و ساختار، سه وضعیت مختلف را برای طراحی سر یادگرفته اید. سپس روی اندام سر تمرین کرده و تناسب آنها را نسبت به سر مشاهده نمودید. هرچه بیشتر تمرین کنید علم و دانش شما در طراحی چهره‌ی فشن کامل تر خواهد شد. در آن مرحله است که از قید و بند آزاد می شوید و روشهای جدیدی را در طراحی سر بدست می آورید. مدل شما بارز خواهد شد و « نشان ویژه‌ی شما در طراحی چهره » حالت شخصی و منحصر بفرد پیدا خواهد کرد.
    منحصر بفرد بودن در طراحی چهره‌ی فشن به این معناست که شما دارید یک مدل منحصر بفردی را ابداع  می‌کنید. سبک شما در طراحی فشن باید بینش و رویکرد شما را در فشن منعکس کند. چهره ای را که طراحی می کنید می تواند جذاب یا مسحور کننده باشد. می تواند جدی یا خنده‌آور باشد. اینکه شما ساختار اصلی چهره را درک و فهم کرده باشید، تماماً به خودتان بستگی دارد. هر بار که با روش شطرنجی یا تکنیک لوزی تمرین می‌کنید، بیشتر اعتماد به نفس خواهید داشت تا « نشان ویژه‌ی سر فشن» خود را به ثبت برسانید.

فصل پنجم

طراحی کودکان

    برای یک هنرمند، طراحی کودکان شاید یک چالش بحساب آید. چگونه کسی می تواند کودکان کم سن و سال و حالت معصومانه آنها را روی کاغذ به تصویر درآورد؟ هنگام طراحی کودکان  یک هنرمند باید طبیعت بچه‌گانه را مجسم کند. طراحی کودکان از روی مدلهای زنده هرچقدر بامزه باشد مأیوس کننده نیز می‌باشد. بهترین ژستهای آنها آنی و زودگذر هستند. تنها با عکسبرداری می توان لحظه‌های بدرد بخور را شکار کرد، برای همین است که در فشن طراحی مانکن کودکان اغلب از روی عکسها انجام می‌شوند. بهرحال طراحی کودکان برای طرحهای فشن همیشه در زمینة ژستها نیست. معمولاً طراحی کودکان بر اساس گروه سنی انجام می‌شود. میزان سن در فشن خیلی اهمیت دارد. چون سن با سایز بدن ارتباط دارد و سایز بدن در فشن ابزاری است برای طرحهای تجاری یا برای لباسی که طراحی می شود. ممکن است بخاطر زمان و مکان، برخی از قسمتهای خاص مثل دست‌ها، پاها و کف دست و پایة پا، فقط برای یک گروه سنی خاص طراحی بشوند. ولی با استفاده از فرمول ها یا مراحل اصلی برای این قسمتها به شما کمک می شود تا بتوانید در طراحی کودکان در هر گروه سنی موفق بشوید. و این بستگی به اندازه های بزرگتر برای بچه‌های بزرگتر و اندازه‌های کوچکتر برای کوچکترها خواهد داشت.
   این فصل کمک می‌کند تا بتوانید عناصر اصلی پوشاک مانکن‌های بچه‌گانه را طراحی کنید. نمونه هایی که از ژست گیری مانکن مردان و زنان آورده شد همه همانند هستند، امّا در اینجا یاد می‌گیرید که چگونه تحرک بیشتر، حالت بازیگوشی، حتی ریزه‌کاریهای بدقواره در ژستهای تمام‌رخ، سه رخ، و نیم‌رخ را در طراحی کودکان اضافه کنید. برخلاف طراحی بزرگسالان، بچه‌ها تقریباً گردن ندارند، آنها دست و پاهای کوتاه و پهن بانمک دارند، بعلاوه شکم‌های گرد و توپولی که هرگز در فشن نمی‌بینید مگر در مدل پوشاک بچگانه. هنگام طراحی کودکان عناصری آزاد همچون بازیگوشی و شگفتی را می‌توان ضمیمه طرح کرد. به همراه تکنیکهای دقیق طراحی خطی، این فصل یک بخش نمایش نیز برای هنرمندان مهمان و منابع تاریخی طراحی و تصویرگری پوشاک بچگانه لحاظ کرده است. این‌ها امکانات متنوع و مختلفی از گزینه‌های سبک طراحی کودکان را به شما معرفی خواهند کرد.


خلاصه فصل

    در این فصل بطور عملی چیزهایی در مورد طراحی سر و صورت کودکان یاد گرفتید. اندام و مدل مو در کودکان می تواند در دوره ای از کلاسیک تا مدرنیته با سبکهای جدید جریان داشته باشد. با این وجود می‌تواند همچنان حالت شوخ طبعی و بامزگی داشته باشد. در این فصل یاد گرفتید که هر گروه سنی از بچه ها با ژستهای خاص آنها ارتباط دارد: -1 کودکان شیرخوار در ژستهای نشسته، -2 کودکان نوپا تازه یاد می گیرند بایستند و تا حدودی سست به نظر می رسند، و-3 بچه‌های از سن چهار سالگی تا قبل از 13سالگی ژستی بازیگوش و پر جنب و جوش دارند.  یادتان باشد که مثالهای طراحی در این فصل کلی هستند. یعنی اینکه آنها برای انتقال مفاهیم مختلف طراحی مدل کودکان است و شما را وادار به تقلید از یک سبک خاص نمی کند بلکه همه قابل تعدیل و تغییرند. آثار هنرمندان میهمان نیز در این فصل به نمایش گذاشته شدند. طرحهای با سبک خاص و بامزه‌ی بچه‌ها می توانند کاملاً متفاوت از تصاویری باشند که گاه در مانکنهای فشنِ بسیار جدّی بزرگسالان دیده می‌شوند. استفاده از شوخ طبعی و بامزگی در همه انواع تصاویر فشن همیشه باید یک ایده تلقی شود، ولی از آنجائیکه این جنبه در خور شرایط سنی آنها است، اغلب در طرح‌های پوشاک کودکان دیده می‌شود.

فصل ششم

طراحی مدل مردان

شما همه ی   فرمولهای اصلی برای تکمیل مانکن فشن مردان را در این فصل فرا می گیرید. در هر صفحه متوجه تناسب و ساختار مانکن می‌شوید.
روش طراحی اندام و لباس مانکن مردان ساده شده اند تا در این اصول(تناسب و ساختار) مهارت پیدا کنید.
پس از فراگیری این اصول شما آمادگی دارید تا نسخه ی خود از مانکن مردان را ابداع کنید.
برای طراحی مانکن فشن مردان باید با یک اندام ایده‌آل کار کنید، دقیقاً مثل کاری که با مانکن بانوان انجام دادید. باز هم مانکن، فرم انسان را بدل سازی و یا از نظر اندازه بزرگنمایی می‌کند، ولی با این وجود اغلب خالی از دامنه ی ویژگیهای طبیعی بدن انسان است. وقتی یاد گرفتید چگونه یک نمونه ی کلّی از مانکن مرد را برای فشن ترسیم و خلق کنید، بعد می‌توانید روی طراحی مانکن واقعی تر که با نیازهای شما سازگارتر باشد کار کنید. شما ‌باید طراحی را از واقعیت پیچیده ی مانکن زنده و ساده سازی مانکن مدل دار فشن مورد بررسی و کنکاش قرار دهید. پس از اینکه توانستید این مطلب را انجام بدهید، می توانید نسخه هنری مانکن خود را با استفاده از سبک خودتان ابداع کنید.
افزون بر تفاوتهای آشکار جنسیت، این فصل نیز استانداردهای ترسیم اندام مذکر را در مقایسه با اندام مؤنث به تصویر خواهد کشید. به یاد داشته باشید تا تساوی اجتماعی بین جنسیت ها را در حرفه ی فشن در جداسازی زن از مرد در ترسیم نیز رعایت کنید. ما در ترسیم، تصویری از مدل زنده ارائه نمی دهیم.

خلاصه فصل 
 در این فصل مراحل اولیه برای ترسیم مانکن فشن مردان مورد بحث قرار گرفت. برای اطلاعات بیشتر می‌توانید در میان کتاب‌های آناتومی بیشتر تحقیق کنید. در این کتاب‌ها صفحاتی به اسکلت و عضلات اختصاص داده شده است. طراحی از روی آن صفحات یا شرکت در کلاسهای اضافی طراحی از روی مدل زنده، فعالیت مفیدی خواهد بود که مهارتهای شما را برای ترسیم مانکن مرد بهتر خواهد کرد. علاوه بر این می‌بایست تا آنجا که می‌توانید به دنبال مجلات فشن پوشاک مردان باشید و از آنها بهره ببرید.
این فصل نگرش صنعت فشن در مورد تفاوت بین طراحی مانکن زنان و مردان را بیان می‌کند. بعد از بیان اختلافات موجود در سبک طراحی، تغییراتی هم در ابعاد، حجم و زوایا در ژست دهی وجود دارد که مابین مدل پوشاک مردان و مدل پوشاک زنان فرق دارد. شاید بتوان گفت که مدل پوشاک مردان دارای یک طراحی ساده، قابل درک، و خیلی ظریف است و این ها از ضروریات مدل پوشاک مردان هستند. ولی در مقابل، مدل پوشاک زنان دارای بزرگنمایی بیشتر و اغراق آمیز است. اضافه بر منابع تاریخی فشن، هنرمندان مهمان دعوت شده اند تا در تشخیص اختلافات در سبک و تکنیک‌های ترسیم به شما کمک شود.

جلددوم: آموزش طراحی لباس

  فصل اول:
پوشاک و ریزه کاریهای آن
 
  تاکنون «مرکزثقل» و «زوایا» بطور اختصاصی در طراحی مانکن مورد استفاده قرار گرفت(به جلد اول رجوع کنید). 
مرکز ثقل باعث می شود تا یک مانکنِ ایستاده تعادلش روی صفحه بهم نخورد. زوایای بین خط شانه و خط باسن در مانکن ایستاده حالت دینامیک ایجاد می کنند. در این فصل هر دوی این عناصر بکار می روند، و با یک پرسپکتیو ساده در طراحی مانکن و شیوه طراحی لباس بر روی آن به شما کمک خواهد شد. در این فصل جزئیات لباس در طوق گردن، یقه و سر آستین در پوشاکی مانند بلوزهای ساده و دامن و شلوارهایی که طراحی آنها ساده است را فرا می گیرید. از آنجائیکه طراحی لباس بر روی مانکن از سر تا پا به طور نمادین در یک خط عمودی بررسی شد، امّا این فصل نیز خط افقی لباس را که بعنوان یک پرسپکتیو ساده بکار می رود را بیان می کند. پرسپکتیو یک عنصر بُعد اضافی را در اختیار قرار می‌دهد. در طراحی فشن برای ایجاد یک زاویه دید روی مانکن از پرسپکتیو استفاده می شود. این زاویة دید از خطوط مقعّر و محدّب تعبیر می شوند. این خطوط بیشتر شبیه عملکرد پارچه، مانکن را دربر می گیرند، و باعث می شود تا طرح ما از یک طرح مسطح ساده به طرحی که دارای برون نما و خطوط محیطی است تبدیل بشود، و طراحی لباس بر روی مانکن را به یک فرآیند ابتکارآمیز و با ارزش تبدیل کند.
در این فصل یاد می گیرید که چگونه پارچه را با چین های گِل و گشاد روی برون نمای بدن طراحی کنید. این نوع پارچه ی  شُل و لَخت در هنر و مجسمه سازی روم و یونان باستان استفاده می شده است. شما می توانید این دوره از تاریخ هنر را برای درک بهتر رابطه مستقیم آن با طراحی فشن مطالعه کنید. تقریباً تحقیق در هر دوره ای از تاریخ و هنر منابع بسیار بدیعی را در اختیار شما می گذارد که می توانید از آنها در خصوص تصویرگری و تکنیکهای طراحی خود در فشن استفاده کنید.  هنرمندانی مثل Sargent آمریکائی  یا  Ingres فرانسوی مثالهایی باور نکردنی از پارچه های شل و لخت و چین دار در آثارشان به شما ارائه می‌دهند.(به اینترنت مراجعه کنید).
با نگاه به شاهکارهای موجود در موزه‌ها می توانید برای تخیلات خود الهام بگیرید و نیز به شما کمک خواهد شد تا ظرافت و حساسیتهای طراحی پارچه بر روی مانکن را یاد بگیرید.

خلاصه فصل

این فصل حاوی مجموعه ای از قسمتهای خاص و مهم در ترسیم و طراحی لباس بر روی مانکن است. تاکنون مهارتهای اولیه یکدست کردن مرکز ثقل، زوایای ژست، و پرسپکتیو فشن را به همراه فرم و پارچه فرا گرفتید. در این فصل یاد گرفتید چگونه طرح‌های کلی لباس را با طوق گردن، آستین‌ها، کمربند و حاشیه لباس ترکیب کنید. همچنین پیلی کردن و سایر شکلهای خاص تا زدن، چین انباشته دادن و آویختگی پارچه لباس را تمرین کردید. یادگیری ترسیم و طراحی لباس بر روی مانکن با توجه به جزئیات لباس موجب می‌‌شود تا تصویر فشن کامل‌تر و رقابتی تر باشد.

فصل دوم:

طراحی لباس در مانکن مردان

طراحی جسچر یاgesture sketch یک ترسیم مقدماتی و اجمالی از مانکن است که از ژست و تناسب تشکیل می شود.

حجم بالاتنه، طول یک مانکن را با وزن یا پهنای آن تراز(متعادل) می‌کند.

 خط تعادل، ژست را روی صفحه ثابت نگه می‌دارد.

خط مرکز جلو، حرکت در بالاتنه را ایجاد می‌کند.

پای تکیه گاه، مانکن را بصورت ایستاده نگه می‌دارد.

بدلیل اهمیت زیاد کاربرد و مهارت در اسکچ با قلم یا مداد، باید با انواع مختلف سبکها و روشهای شگفت انگیز تصویرسازی هنری یا همان رندر آشنا شوید.

در این فصل مطالبی بیشتر از مبانی اسکچ مانکن و لباس و جزئیات پارچه را فرا می‌گیرید.

خلاصه فصل

در این فصل مراحل اولیه برای ترسیم مانکن فشن مردان مورد بحث قرار گرفت. برای اطلاعات بیشتر می‌توانید در میان کتاب‌های آناتومی بیشتر تحقیق کنید که در این کتاب‌ها صفحاتی به اسکلت و عضلات اختصاص داده شده است.

طراحی از روی آن صفحات یا شرکت در کلاسهای اضافی طراحی از روی مدل زنده، فعالیت مفیدی خواهد بود که مهارتهای شما را برای ترسیم مانکن مرد بهتر خواهد کرد.

علاوه بر این می‌بایست تا آنجا که می‌توانید به دنبال مجلات فشن پوشاک مردان باشید و از آنها بهره ببرید.  این فصل نگرش صنعت فشن در مورد تفاوت بین طراحی مانکن زنان و مردان را بیان می‌کند.

 بعد از بیان اختلافات موجود در سبک طراحی، تغییراتی هم در ابعاد، حجم و زوایا در ژست دهی وجود دارد که مابین مدل پوشاک مردان و مدل پوشاک زنان فرق دارد.

شاید بتوان گفت که مدل پوشاک مردان دارای یک طراحی ساده، قابل درک، و خیلی ظریف است و این ها از ضروریات مدل پوشاک مردان هستند.

ولی در مقابل، مدل پوشاک زنان دارای بزرگنمایی بیشتر و اغراق آمیز است. اضافه بر منابع تاریخی فشن، در اینترنت به دنبال طرحهای هنرمندان باشید تا در تشخیص سلایق و تفاوتهای موجود در سبک و تکنیک‌های ترسیم به شما کمک شود.

فصل سوم:

طراحی لوازم جانبی

لوازم جانبی از جمله کیف و کفش و لوازم تزئینی، بخش جدایی ناپذیر در فشن هستند. نقش آنها فقط کاربردی نیست، این لوازم موجب

/ 4 نظر / 876 بازدید
انجمن طراحی و دوخت

نکات جالبی بودن... مثلا من اصلا از طراحی مسطح خبر نداشتم و برام خیلی لذت بخش بود

شیدا

salam .mamnoon az post haye khoobeton man ham reshteye tarahi dokht mikhonam lheili komak shod behem . ba ejazaton link mikonam weblogeton

سیما

سلام راستش من رشته تحصیلیم ارتباطی به طراحی مد نداره من دنبال کتاب یا کتابهاییم که بتونم ازشون طراحی لباسو به طور کامل یاد بگیرم استعدادم توی نقاشی خوبه خلاقیتمم خوبه و همیشه طرح های جدید به ذهنم میاد البته نمیدونم که به وسایل خاصی نیاز دارم یا نه. توی سایتهای مختلفی سرچ کردم ولی چیزی پیدا نکردم امیدوارم بتونید کمکم کنید

نظافت منزل

مرسی لذت بردم. منتظر مطالب بیشتر از شما هستم.