طراحی لباس

این سایت متعلق به همه ی هنرجویان - اساتید - دانشجویان و مدرسان حوزه طراحی لباس در ایران میباشد

خلاصه مطالب کتابهای تخصصی
ساعت ٤:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٦/۱۱  

این قسمت به مقدمه هر فصل و خلاصه مطالب کتابهای

تخصصی طراحی اندام و لباس اختصاص دارد

 

 

 

 

 

برای مطالعه به ادامه مطلب بروید:


جلد اول : آموزش طراحی اندام

فصل اول:

تناسب در مانکن فشن
 نگرش کلاسیک به ترسیم پیکرة‌ انسان در هنرهای زیبا شامل کالبد شناسی یعنی استخوانها، عضلات و شکل طبیعی بدن می‌باشد. در هنر فشن، نگرش کلاسیک، تقلیدی می‌باشد ولی معمولاً شکل طبیعی بدن را رعایت نمی‌کند چون واقعیت گرایی(Realism) در آرمان‌گرایی(Idealism) خلاصه می‌شود. مثلاً، در رئالیسم، هنرمند اندام زن را با اندازه ی طبیعی با بالاتنه باریکتر و باسن بزرگتر طراحی می کند. در مقابل در آرمان‌گرایی یا Idealism هنرمند اندام زن را با بالاتنه و باسن باریک‌تر و بلندتر و غیرطبیعی طراحی می‌کند و آنقدر باریک اندام هستند که طبیعی به نظر نمی‌رسند. این کشیدگی اندام‌ همان چیزی است که طراحی فشن را از ترسیمات هنرهای زیبا مجزا می‌کند. مثلاً یک نقاش ایتالیایی بنام Modigliani یکی از معدود استثناهاست. مدلهای این هنرمند تقریباً همگی ظریف و باریک با کشیدگی مناسب اندام به تصویر کشیده می‌شود.
  در این فصل با تمام مراحل اصلی طراحی مانکن فشن از روش اولیه تا کاربرد واقعی آن آشنا می شوید. برای فهم این نوع طراحی، مانکن را از هم جدا ساخته، ساختار آن را بررسی کرده، سپس آن را مجدداً کنار هم می گذاریم تا یک پیکره واحد ایجاد گردد. این کتاب به گونه‌ای تنظیم شده است که روند مطالعه و یادگیری «تناسب در مانکن فشن» را آسان می‌سازد بطوریکه در پایان بتوانید چگونگی ترسیم، پرورش و بکارگیری یک مانکن فشن را به روش دلخواه خود فرا بگیرید. این فصل کمک می‌کند تا روشهایی را -1 برای طراحی مانکن به صورت تمام رخ تا نیم رخ، -2 یک شیوة شطرنجی قانونمند، -3 فرایند طراحی سریع،و -4 طراحی مانکن عضلانی و واقعی‌تر را فرا بگیرید.
  در ضمن در این فصل ‹‹ طراحی حرکات اندام›› یا ‹‹ طراحی حالت›› معرفی ‌شده و شما می‌توانید آن را با تجزیه و تحلیل عمیق‌تر از طراحی مدل که در فصل سوم دیده می‌شود مقایسه و به آن مراجعه کنید.
این به شما کمک می‌کند تا آنچه را که در فصول یک و دو یاد می‌گیرید انجام دهید.
 
منظور از تناسب یعنی با هم نسبت داشتن، وجود داشتن رابطه و نسبت میان دو شخص یا دو شیء می باشد. تناسب عبارت است از روابط کمی اجزا با کل، و اجزا با یکدیگر، در واقع، تناسب در طراحی فشن یعنی ارتباط اندازه هر یک از فضاهای داخلی در پوشاک به یک دیگر و به کل طراحی است. تناسب اندام مانکن فشن اغلب اغراق آمیز است و به سبک خاصی ترسیم می شوند، به ویژه هنگام طراحی لباس بانوان. گاهی اوقات ممکن است این تصاویر برای چشمی که عادت ندارد کمی گیج کننده باشد، اما در دنیای فشن، این تصاویر بیان کننده شکلی از یک اندام ایده آل در مقایسه با اندام طبیعی بدن انسان است. سپس اگر با لنز بصری فشن به این شکل ایده آل نگاه کنیم متوجه می شویم که با مدل و چهره زمان کنونی همتراز است.
 در دهه 1960 برای نشان دادن یک مدل خیلی جوان از طراحی دامن مینی ژوب روی اندامی اغراق آمیز استفاده شد. زیرا ظاهری باریک اندام و ظریف را نشان می دهد.

فشن Fashion(به فرانسوی: Mode) اصطلاح کلی در حیطه هنر طراحی پوشاک است که تحت تاثیر اوضاع فرهنگی و اجتماعی جامعه در یک دوره زمانی مشخص انجام می‌پذیرد. در واقع با بکار بردن کلمه فشن، ما از یک صنعت و یک فرآیند صحبت می کنیم. چنانچه عباراتی همچون «دنیای فشن» و« جامعه شناسی فشن» را شنیده اید. تعاریف و مقالات گوناگونی هم در مورد این فرآیند نوشته شده است. بنابراین در این کتاب همان واژه فشن را بکار برده می شود.  


 طراحی فشن یا (Fashion Sketching)یک کار هنری در حوزه تولید پوشاک و لوازم مربوط به سبک زندگی است و تحت تاثیر اوضاع فرهنگی و اجتماعی در یک دورة زمانی مشخص انجام می‌پذیرد. طراحی فشن با طراحی لباسی که به خاطر نوع محصولی که متناسب با تغییر فصول در دو نیم‌سال، صورت می‌گیرد تفاوت دارد. هر نیم‌سال شامل پاییز و زمستان یا بهار و تابستان است.

اسکچ یاsketch در ایران اسکچ را احتمالاً با تلفظ آلمانی، اسکیس بکار می برند و برای آن تعاریف متعددی را می توان بیان کرد:
اسکچ در حقیقت انجماد یک ایده درحال عبور از ذهن است.
اسکچ طراحی سریع و تند، طراحی کلی یا طرح اولیه  است که در آن جزئیات را نشان نمی دهند.
اسکچ یک ابزار است تا ما بتوانیم ایده ها و افکار درون ذهنمان را به منصه ظهور برسانیم.
اسکچ بازگو کننده یک سلسله تفکرات است که در ذهن طراح وجود دارد و از طریق فرآیند طراحی به واقعیت
می پیوندد.
اسکچ طراحی دست آزاد است، دستی فارغ از هرگونه ابزار، دستی توانمند و هماهنگ با ذهن.

ویژگی های یک اسکچ
یک اسکچ می تواند نحوه فکر کردن طراح را نسبت به موضوع طراحی بیان کند.
اسکچ به دور از هرگونه دروغ است و ما صادقانه هر آنچه که در ذهن خود می بینیم را به روی کاغذ می آوریم .
ذات اسکچ طراحی تند، سریع می باشد، پس گاهی ممکن است که یک اسکچ دارای خطوط زیاد باشد.
اسکچ ها  کمک خواهند کرد تا ما بیشتر در مورد ایده های خود فکر کنیم و آن ها را بررسی نماییم و بیشتر به پرورش و رشد آنها بیاندیشیم.
گاهی اوقات در برخی از اسکچ ها و طرحهای شخصی و اولیه ممکن است اغراق وجود داشته باشد.  البته این مورد در مراحل اولیه کار، امری است شخصی و  برگرفته از بینش طراح، که در مراحل بعدی بر طرف خواهد شد.    
شما به عنوان یک دانشجوی طراحی لباس باید نوعی تفکر منطقی و قوی نسبت به موضوع طراحی داشته باشیم و در حقیقت ایده ها و افکار را بتوانید در راستای اهداف والا خلق و پرورش دهیم.
حال اگر قدرت بیان آن را توسط دست آزاد و ابزار اسکچ نداشته باشیم ناچاراً به طرق دیگر ایده و فکرمان را بیان می کنیم مثلاً از ساخت ماکت و یا طراحی دو بعدی و سه بعدی رایانه ای و یا دست با ابزار ( مسلح ) کمک می گیریم مهم این است بتوانیم فکرمان را بیان کنیم.
اگر ما قادر باشیم  اسکچ های با گرافیک بالا و یا به اصطلاح زیبا و با رنگ و لعاب و در سطح حرفه ای ارائه کنیم، اما پشت این خطوط به ظاهر زیبا فکر و مبانی نظری و هدف نداشته باشیم در واقع کاری بیهوده و عبث انجام داده ایم و خود را گول زده ایم و این گونه ترسیمات هیچ گونه جایگاهی برای رشد نخواهند داشت. پس بهتر است اول چگونه فکر کردن را بیاموزیم و بعد چگونه خلق کردن و چگونه ارائه کردن را ...
 
کروکیCroquis  یک واژه فرانسوی است و در فشن همان اسکچ ساده از مانکن است که معمولاً با 9 سر ارتفاع همراه با یک ترسیم سریع از پوشاکی که طراحی شده است انجام می شود. اغلب تعداد زیادی از ترسیمات کروکی فقط برای یک مدل تکمیل شده کشیده می شوند. کروکی یک ترسیم سریع از مدل زنده است. معمولاً در چند دقیقه انجام می شود و سپس مدل تغییر ژست می دهد تا کروکی دیگری از آن ژست کشیده شود. در این نوع ترسیم و ژست گیری هنرمند وقت زیادی برای نشان دادن همه جزئیات ندارد بنابراین یاد می گیرد تا از آنها صرف نظر کرده و روی عناصر اصلی طرح مدل متمرکز بشود.

خلاصه فصل:

آنچه در این فصل آموخته‌اید، روش فشن در طراحی مانکن است. این نوع مانکن در این صنعت پذیرفته شده و برداشتی از یک اندام معمولی است. شما با همة روشهای اولیه جهت طراحی اندام در شکل واقعی یا ایده‌آل آشنا شده‌اید. شما -1 قسمت‌های مختلف بدن -2 نسبت و تناسب -3 کالبد شناسی -4 خطوط دوخت -5  نمودار تقسیم بندی -6  درازنمایی در طراحی مانکن -7  قامت اندام بر حسب طول یک سر -8 خط مرکزی جلو و پشت و -9 خط تعادل را مورد مطالعه و بررسی قرار دادید. تا اینجا می‌توانید به روشهای مختلفی این فرم فشن را طراحی کنید. با اصطلاحات مورد استفاده در گزارشات فشن جهت توسعه مهارتهای خود از طریق ارتباط تصویری و کلامی آشنا شده‌اید. فراموش نکنید همچنانکه گرایشات سبکهای رایج در صنعت فشن می آیند و می روند، مانکنها و اصطلاحات نیز در معرض تغییر هستند.

فصل دوم:

 فرم های اساسی مانکن

    بطور کلی در طراحـی فشن با این موارد سروکار داریم: -1 برداشتی از یک مانکن معمولــی -2 توجه به کناره‌های بیرونی آن و -3 خطوط محیطی زاویه ها و انحناهای اندام بدن در یک ژست خاص. برای تمرین بیشتر بهتر است برای لحظه‌ای ژست اندام را در نظر نگیریم تا روی فرم خلاصه شده‌ی دستها و پاها از بالا تا پائین متمرکز بشویم. در حالیکه این فرم ها از لحاظ طول درازنمایی شده اند ولی از لحاظ شکل و پهنا ساده شده اند. این نوع طراحی به اندازه‌ی کافی روش مند نشده است تا بتوانیم بعنوان یک تکنیک برای رسیدن به نتیجه‌ی کار از آن استفاده کنیم.
    با مطالعه روش کوچک نمایی، شما در طراحی اندام بدن مهارت پیدا خواهید کرد و در مفاهیم پیچیده‌ترِ(ولی انعطاف پذیر) طراحی فشن با ژستهای خیلی مشکل تسلط پیدا می کنید.

کوچک نمایی یا Foreshortening یعنی:
-1    کوتاه نشان دادن برخی خطوط و ابعاد به منظور ژرف نمایی یا پرسپکتیو.
-2 در هنرهای تجسمی یعنی چیزی را از آن چه که هست به منظور خلق یک جلوه‌ی سه بعدی بر اساس قوانین پرسپکتیو کوتاه تر نشان می دهیم. این خمیدگی یا کوتاه نمایی یا پرسپکتیو هنگام طراحی، قسمتی از بدن را در زاویه دید دور یا نزدیک می‌کند.  
-3     اصطلاحی است که برای شرح جابجایی بصری یک خمیدگی در اندام بدن همانگونه که دیده و طراحی می‌شود بکار می‌رود. این خمیدگی یا کوته نمایی در طراحی بخشی از بدن را نسبت به زاویة دید شما نزدیکتر یا دورتر نشان می‌دهد.
مثلاً در یک ژست، ساق پا نسبت به ران به سمت عقب می‌رود. در این هنگام پا خم می‌شود و از زانو تا قوزک پا کوته نمایی بوجود می‌آید. در مثال دیگر، ران پا در قسمت زانو خم شده و به سمت جلو می‌آید. این بار این ران است که از خط شورت تا زانو کوتاه نمایی شده است. در مثال دیگر، آن قسمت از پا که کوتاه نمایی شده بطور غیر معمول طراحی خواهد شد.
    
طراحی پرسپکتیو در مانکن فشن بیشتر در مورد زاویه دید است تا درباره خطوط افقی یا عمودی که در یک فاصله نمایان و ناپدید می‌شوند. اگر در نظر بگیرید که مانکن را در بالا یا زیر خط افقی می‌بینید در آن هنگام زاویه‌ی دید می‌تواند یک خط افقی باشد. بعد این مانکن را می‌شود بعنوان خط عمودی که از خط افقی (یا همان زاویه دید) می‌گذرد ببینیم. در حالیکه هر هنرمندی بطور مجزا نسبت به مانکن فشن که بر روی صفحه ژست می‌گیرد، پرسپکتیو منحصر بفرد خود را در خصوص آن مانکن دارد. در این متن فرض بر این است که زاویه‌ی دید خط کمر است. اندام در بالا و پایین زاویه دید بر اساس نوع ژست مانکن متأثر خواهد شد. مهم تر اینکه در فصول بعدی استفاده از زاویه دید در خط کمر بر طراحی ریزه کاریهای لباس روی اندام تأثیر خواهد داشت.
 
خلاصه فصل:

     در این فصل مطالعه‌ی دقیـق‌تر نواحی خاصی از مانکن را فراگرفتید. هر بخش از بدن بصـورت جداگانه طراحی شد تـا به‌راحتی روی فرم و قالب آن تمرکز کنید. پس از تمرین طراحی دست و پا با اطمینان بیشتر طراحی کل مانکن فشن را انجام خواهید داد. همه‌ی فرمولهای طراحی در این فصل را مراحل غیررسمی و انعطاف‌پذیر تلقی کنید زیرا کمک می کند تا به برداشتهای شخصی خود از طراحی مانکن و ابداع فرمولهای خودتان برسید. لذا سعی کنید در خصوص طراحی مانکن و ابداع روشهای مختص خود تلاش کنید. در فصل یک و دو مفاهیم و اصولی را برای فراگیری دقیق و پرورش مانکن بدست آوردید. اینها فنون یادگیری و دستورالعمل به شمار می‌روند. البته این قوانین وحی منزل نیستند. این روش‌ها را با روشهایی که در فصل 3 فرا می گیرید تطبیق کنید تا بتوانید سبک طراحی خود را پرورش دهید.

فصل سوم

طراحی مدل

    طراحی مدل شکل دیگر یادگیری طراحی و ژست دهی به مانکن فشن است. در دو فصل پیشین، دربارة تناسب و فرم اندام چیزهایی یاد گرفتید. در این فصل به سطح دیگری می‌روید، یعنی ژست دهی از روی مدل واقعی و زنده. آنچه در فصول قبلی در خصوص بالاتنه، دست و پا یادگرفتید با دروس این فصل در قسمت طراحی زوایا در یک ژست ترکیب خواهند شد. در فصول پیشین شما قبل از اینکه مانکن را از روی تصوّرات و ذهنیّات خود طراحی کنید اول آن را به بخشهای تمرینی تقسیم می‌کردید. اما در اینجا شما با نگاه به یک تصویر یا مدل واقعی بجای نوآفرینی آن، کل تصویر را ترسیم می کنید.
    طراحی مدل کپی برداری از روی یک عکس نیست: طراحی مدل یعنی از روی یک عکس الگوبرداری کرده و تصویر دلخواه خود را خلق کنید. در این فصل از عکس‌های مدل‌هایی برای تبدیل و ابداع مجدد ژست دهی مدل استفاده خواهید کرد، و هنگام ترسیم، واقعیت را به تصاویر خیالی فشن بر می‌گردانید.

   طراحی مدل، توانایی اتان را براساس درک کامل طراحی اندام طبیعی افزایش داده و هنرنمایی شما را در مورد مانکن قوی‌تر خواهد کرد. روش جسچر و نمودار شطرنجی که در این فصل مورد استفاده قرار گرفته، ابزار دیگری جهت کمک به شما در تمرین این ژستها است.
در پایان این فصل باید توانایی طراحی‌اتان تا حدی بشود که مشتاق بشوید مجدداً همان ژستها را بدون جسچر و نمودار شطرنجی امتحان کنید، و در نهایت روی ابداع سبک خاص خود کار کنید.

خلاصه فصل

   طراحی مدل، توانایی اتان را براساس درک کامل طراحی اندام طبیعی افزایش داده و هنرنمایی شما را در مورد مانکن قوی‌تر خواهد کرد. روش جسچر و نمودار شطرنجی که در این فصل مورد استفاده قرار گرفته، ابزار دیگری جهت کمک به شما در تمرین این ژستها است.
در پایان این فصل باید توانایی طراحی‌اتان تا حدی بشود که مشتاق بشوید مجدداً همان ژستها را بدون جسچر و نمودار شطرنجی امتحان کنید، و در نهایت روی ابداع سبک خاص خود کار کنید.

فصل چهارم

طراحی سر در فشن

    چهره‌ی انسان خیلی خاص و منحصربفرد است. چهر‌ه‌ی هر فرد چیز خاصی دارد که در ساختار و اجزای خود به هنرمند بدهد. تنوع محض در چهره علت ارزیابی دیداری است. با توجه به همه احتمالات ظریف در نژاد و سن، شما بعنوان یک هنرمند باید با این مطلب کنار بیایید و تصمیم بگیرید که چه نوع سر و چهره ای را می خواهید بعنوان سر فشن طراحی کنید. سئوال دیگری که می بایست به آن پاسخ دهید اینست که چگونه با خط و شکل ساده در هنر فشن به یک چهرة سه بعدی و پیچیده دست پیدا می کنید.
در این فصل با همان روش فصل یک ساختار اساسی سر را مورد بررسی قرار می دهیم. سر کمی دستکاری می شود و همه ریزه کاریهای ظریف در چهره، از جمله حالات رفتاری آن، بعنوان یک نوع«نشان ویژه‌ی طراحی»، بازآفرینی خواهد شد. با خلاصه سازی اجزای چهره در طراحی سر باید گفت که همان اصول اساسی وضعیت های رخ کامل، سه رخ، و نیم رخ که قبلاً توضیح داده شد را دنبال خواهیم کرد. پس از اینکه یادگرفتید که چه چیزی در چهره باید و نباید طراحی شود، آماده خواهید شد تا نوع چهرۀ دلخواه خود را طراحی کنید. این «نشان ویژه سر» نامیده می شود چون تا حدّی برای شما شخصی و طبیعی خواهد بود که زیر هر طرح با این نشان اسم خود را امضاء ‌کنید.
دراین فصل دو روش برای ابداع چهره فشن وجود دارد: استفاده از روش شطرنجی و تکنیک لوزی، هر دو این اینها شما را با روشهای جدید مشاهده‌ی اجزای چهره آشنا می کنند. برای کار کردن بر روی چشم‌ها، بینی و دهان راههای بسیاری وجود دارد و هر روش تا زمانی کاربرد دارد که شما این اجزا را به شکلی درست در قالب صورت قرار دهید. پس از آن می‌توانید روی زوایا و سطوح صاف در ژست دهی ِ سر بپردازید. در ضمن قادر خواهید بود تا لوازم جانبی مثل کلاه و عینک آفتابی را روی سر طراحی کنید. تمام آنچه شما در این فصل یاد می گیرید بعداً باید دوباره به برداشت نسخه خودتان در ابداع یک نشان ویژۀ سر فشن تعبیر شود. 


خلاصه فصل

    در این فصل شما دست کم علاوه بر اندازه، شکل، و ساختار، سه وضعیت مختلف را برای طراحی سر یادگرفته اید. سپس روی اندام سر تمرین کرده و تناسب آنها را نسبت به سر مشاهده نمودید. هرچه بیشتر تمرین کنید علم و دانش شما در طراحی چهره‌ی فشن کامل تر خواهد شد. در آن مرحله است که از قید و بند آزاد می شوید و روشهای جدیدی را در طراحی سر بدست می آورید. مدل شما بارز خواهد شد و « نشان ویژه‌ی شما در طراحی چهره » حالت شخصی و منحصر بفرد پیدا خواهد کرد.
    منحصر بفرد بودن در طراحی چهره‌ی فشن به این معناست که شما دارید یک مدل منحصر بفردی را ابداع  می‌کنید. سبک شما در طراحی فشن باید بینش و رویکرد شما را در فشن منعکس کند. چهره ای را که طراحی می کنید می تواند جذاب یا مسحور کننده باشد. می تواند جدی یا خنده‌آور باشد. اینکه شما ساختار اصلی چهره را درک و فهم کرده باشید، تماماً به خودتان بستگی دارد. هر بار که با روش شطرنجی یا تکنیک لوزی تمرین می‌کنید، بیشتر اعتماد به نفس خواهید داشت تا « نشان ویژه‌ی سر فشن» خود را به ثبت برسانید.

فصل پنجم

طراحی کودکان

    برای یک هنرمند، طراحی کودکان شاید یک چالش بحساب آید. چگونه کسی می تواند کودکان کم سن و سال و حالت معصومانه آنها را روی کاغذ به تصویر درآورد؟ هنگام طراحی کودکان  یک هنرمند باید طبیعت بچه‌گانه را مجسم کند. طراحی کودکان از روی مدلهای زنده هرچقدر بامزه باشد مأیوس کننده نیز می‌باشد. بهترین ژستهای آنها آنی و زودگذر هستند. تنها با عکسبرداری می توان لحظه‌های بدرد بخور را شکار کرد، برای همین است که در فشن طراحی مانکن کودکان اغلب از روی عکسها انجام می‌شوند. بهرحال طراحی کودکان برای طرحهای فشن همیشه در زمینة ژستها نیست. معمولاً طراحی کودکان بر اساس گروه سنی انجام می‌شود. میزان سن در فشن خیلی اهمیت دارد. چون سن با سایز بدن ارتباط دارد و سایز بدن در فشن ابزاری است برای طرحهای تجاری یا برای لباسی که طراحی می شود. ممکن است بخاطر زمان و مکان، برخی از قسمتهای خاص مثل دست‌ها، پاها و کف دست و پایة پا، فقط برای یک گروه سنی خاص طراحی بشوند. ولی با استفاده از فرمول ها یا مراحل اصلی برای این قسمتها به شما کمک می شود تا بتوانید در طراحی کودکان در هر گروه سنی موفق بشوید. و این بستگی به اندازه های بزرگتر برای بچه‌های بزرگتر و اندازه‌های کوچکتر برای کوچکترها خواهد داشت.
   این فصل کمک می‌کند تا بتوانید عناصر اصلی پوشاک مانکن‌های بچه‌گانه را طراحی کنید. نمونه هایی که از ژست گیری مانکن مردان و زنان آورده شد همه همانند هستند، امّا در اینجا یاد می‌گیرید که چگونه تحرک بیشتر، حالت بازیگوشی، حتی ریزه‌کاریهای بدقواره در ژستهای تمام‌رخ، سه رخ، و نیم‌رخ را در طراحی کودکان اضافه کنید. برخلاف طراحی بزرگسالان، بچه‌ها تقریباً گردن ندارند، آنها دست و پاهای کوتاه و پهن بانمک دارند، بعلاوه شکم‌های گرد و توپولی که هرگز در فشن نمی‌بینید مگر در مدل پوشاک بچگانه. هنگام طراحی کودکان عناصری آزاد همچون بازیگوشی و شگفتی را می‌توان ضمیمه طرح کرد. به همراه تکنیکهای دقیق طراحی خطی، این فصل یک بخش نمایش نیز برای هنرمندان مهمان و منابع تاریخی طراحی و تصویرگری پوشاک بچگانه لحاظ کرده است. این‌ها امکانات متنوع و مختلفی از گزینه‌های سبک طراحی کودکان را به شما معرفی خواهند کرد.


خلاصه فصل

    در این فصل بطور عملی چیزهایی در مورد طراحی سر و صورت کودکان یاد گرفتید. اندام و مدل مو در کودکان می تواند در دوره ای از کلاسیک تا مدرنیته با سبکهای جدید جریان داشته باشد. با این وجود می‌تواند همچنان حالت شوخ طبعی و بامزگی داشته باشد. در این فصل یاد گرفتید که هر گروه سنی از بچه ها با ژستهای خاص آنها ارتباط دارد: -1 کودکان شیرخوار در ژستهای نشسته، -2 کودکان نوپا تازه یاد می گیرند بایستند و تا حدودی سست به نظر می رسند، و-3 بچه‌های از سن چهار سالگی تا قبل از 13سالگی ژستی بازیگوش و پر جنب و جوش دارند.  یادتان باشد که مثالهای طراحی در این فصل کلی هستند. یعنی اینکه آنها برای انتقال مفاهیم مختلف طراحی مدل کودکان است و شما را وادار به تقلید از یک سبک خاص نمی کند بلکه همه قابل تعدیل و تغییرند. آثار هنرمندان میهمان نیز در این فصل به نمایش گذاشته شدند. طرحهای با سبک خاص و بامزه‌ی بچه‌ها می توانند کاملاً متفاوت از تصاویری باشند که گاه در مانکنهای فشنِ بسیار جدّی بزرگسالان دیده می‌شوند. استفاده از شوخ طبعی و بامزگی در همه انواع تصاویر فشن همیشه باید یک ایده تلقی شود، ولی از آنجائیکه این جنبه در خور شرایط سنی آنها است، اغلب در طرح‌های پوشاک کودکان دیده می‌شود.

فصل ششم

طراحی مدل مردان

شما همه ی   فرمولهای اصلی برای تکمیل مانکن فشن مردان را در این فصل فرا می گیرید. در هر صفحه متوجه تناسب و ساختار مانکن می‌شوید.
روش طراحی اندام و لباس مانکن مردان ساده شده اند تا در این اصول(تناسب و ساختار) مهارت پیدا کنید.
پس از فراگیری این اصول شما آمادگی دارید تا نسخه ی خود از مانکن مردان را ابداع کنید.
برای طراحی مانکن فشن مردان باید با یک اندام ایده‌آل کار کنید، دقیقاً مثل کاری که با مانکن بانوان انجام دادید. باز هم مانکن، فرم انسان را بدل سازی و یا از نظر اندازه بزرگنمایی می‌کند، ولی با این وجود اغلب خالی از دامنه ی ویژگیهای طبیعی بدن انسان است. وقتی یاد گرفتید چگونه یک نمونه ی کلّی از مانکن مرد را برای فشن ترسیم و خلق کنید، بعد می‌توانید روی طراحی مانکن واقعی تر که با نیازهای شما سازگارتر باشد کار کنید. شما ‌باید طراحی را از واقعیت پیچیده ی مانکن زنده و ساده سازی مانکن مدل دار فشن مورد بررسی و کنکاش قرار دهید. پس از اینکه توانستید این مطلب را انجام بدهید، می توانید نسخه هنری مانکن خود را با استفاده از سبک خودتان ابداع کنید.
افزون بر تفاوتهای آشکار جنسیت، این فصل نیز استانداردهای ترسیم اندام مذکر را در مقایسه با اندام مؤنث به تصویر خواهد کشید. به یاد داشته باشید تا تساوی اجتماعی بین جنسیت ها را در حرفه ی فشن در جداسازی زن از مرد در ترسیم نیز رعایت کنید. ما در ترسیم، تصویری از مدل زنده ارائه نمی دهیم.

خلاصه فصل 
 در این فصل مراحل اولیه برای ترسیم مانکن فشن مردان مورد بحث قرار گرفت. برای اطلاعات بیشتر می‌توانید در میان کتاب‌های آناتومی بیشتر تحقیق کنید. در این کتاب‌ها صفحاتی به اسکلت و عضلات اختصاص داده شده است. طراحی از روی آن صفحات یا شرکت در کلاسهای اضافی طراحی از روی مدل زنده، فعالیت مفیدی خواهد بود که مهارتهای شما را برای ترسیم مانکن مرد بهتر خواهد کرد. علاوه بر این می‌بایست تا آنجا که می‌توانید به دنبال مجلات فشن پوشاک مردان باشید و از آنها بهره ببرید.
این فصل نگرش صنعت فشن در مورد تفاوت بین طراحی مانکن زنان و مردان را بیان می‌کند. بعد از بیان اختلافات موجود در سبک طراحی، تغییراتی هم در ابعاد، حجم و زوایا در ژست دهی وجود دارد که مابین مدل پوشاک مردان و مدل پوشاک زنان فرق دارد. شاید بتوان گفت که مدل پوشاک مردان دارای یک طراحی ساده، قابل درک، و خیلی ظریف است و این ها از ضروریات مدل پوشاک مردان هستند. ولی در مقابل، مدل پوشاک زنان دارای بزرگنمایی بیشتر و اغراق آمیز است. اضافه بر منابع تاریخی فشن، هنرمندان مهمان دعوت شده اند تا در تشخیص اختلافات در سبک و تکنیک‌های ترسیم به شما کمک شود.

جلددوم: آموزش طراحی لباس

  فصل اول:
پوشاک و ریزه کاریهای آن
 
  تاکنون «مرکزثقل» و «زوایا» بطور اختصاصی در طراحی مانکن مورد استفاده قرار گرفت(به جلد اول رجوع کنید). 
مرکز ثقل باعث می شود تا یک مانکنِ ایستاده تعادلش روی صفحه بهم نخورد. زوایای بین خط شانه و خط باسن در مانکن ایستاده حالت دینامیک ایجاد می کنند. در این فصل هر دوی این عناصر بکار می روند، و با یک پرسپکتیو ساده در طراحی مانکن و شیوه طراحی لباس بر روی آن به شما کمک خواهد شد. در این فصل جزئیات لباس در طوق گردن، یقه و سر آستین در پوشاکی مانند بلوزهای ساده و دامن و شلوارهایی که طراحی آنها ساده است را فرا می گیرید. از آنجائیکه طراحی لباس بر روی مانکن از سر تا پا به طور نمادین در یک خط عمودی بررسی شد، امّا این فصل نیز خط افقی لباس را که بعنوان یک پرسپکتیو ساده بکار می رود را بیان می کند. پرسپکتیو یک عنصر بُعد اضافی را در اختیار قرار می‌دهد. در طراحی فشن برای ایجاد یک زاویه دید روی مانکن از پرسپکتیو استفاده می شود. این زاویة دید از خطوط مقعّر و محدّب تعبیر می شوند. این خطوط بیشتر شبیه عملکرد پارچه، مانکن را دربر می گیرند، و باعث می شود تا طرح ما از یک طرح مسطح ساده به طرحی که دارای برون نما و خطوط محیطی است تبدیل بشود، و طراحی لباس بر روی مانکن را به یک فرآیند ابتکارآمیز و با ارزش تبدیل کند.
در این فصل یاد می گیرید که چگونه پارچه را با چین های گِل و گشاد روی برون نمای بدن طراحی کنید. این نوع پارچه ی  شُل و لَخت در هنر و مجسمه سازی روم و یونان باستان استفاده می شده است. شما می توانید این دوره از تاریخ هنر را برای درک بهتر رابطه مستقیم آن با طراحی فشن مطالعه کنید. تقریباً تحقیق در هر دوره ای از تاریخ و هنر منابع بسیار بدیعی را در اختیار شما می گذارد که می توانید از آنها در خصوص تصویرگری و تکنیکهای طراحی خود در فشن استفاده کنید.  هنرمندانی مثل Sargent آمریکائی  یا  Ingres فرانسوی مثالهایی باور نکردنی از پارچه های شل و لخت و چین دار در آثارشان به شما ارائه می‌دهند.(به اینترنت مراجعه کنید).
با نگاه به شاهکارهای موجود در موزه‌ها می توانید برای تخیلات خود الهام بگیرید و نیز به شما کمک خواهد شد تا ظرافت و حساسیتهای طراحی پارچه بر روی مانکن را یاد بگیرید.

خلاصه فصل

این فصل حاوی مجموعه ای از قسمتهای خاص و مهم در ترسیم و طراحی لباس بر روی مانکن است. تاکنون مهارتهای اولیه یکدست کردن مرکز ثقل، زوایای ژست، و پرسپکتیو فشن را به همراه فرم و پارچه فرا گرفتید. در این فصل یاد گرفتید چگونه طرح‌های کلی لباس را با طوق گردن، آستین‌ها، کمربند و حاشیه لباس ترکیب کنید. همچنین پیلی کردن و سایر شکلهای خاص تا زدن، چین انباشته دادن و آویختگی پارچه لباس را تمرین کردید. یادگیری ترسیم و طراحی لباس بر روی مانکن با توجه به جزئیات لباس موجب می‌‌شود تا تصویر فشن کامل‌تر و رقابتی تر باشد.

فصل دوم:

طراحی لباس در مانکن مردان

طراحی جسچر یاgesture sketch یک ترسیم مقدماتی و اجمالی از مانکن است که از ژست و تناسب تشکیل می شود.

حجم بالاتنه، طول یک مانکن را با وزن یا پهنای آن تراز(متعادل) می‌کند.

 خط تعادل، ژست را روی صفحه ثابت نگه می‌دارد.

خط مرکز جلو، حرکت در بالاتنه را ایجاد می‌کند.

پای تکیه گاه، مانکن را بصورت ایستاده نگه می‌دارد.

بدلیل اهمیت زیاد کاربرد و مهارت در اسکچ با قلم یا مداد، باید با انواع مختلف سبکها و روشهای شگفت انگیز تصویرسازی هنری یا همان رندر آشنا شوید.

در این فصل مطالبی بیشتر از مبانی اسکچ مانکن و لباس و جزئیات پارچه را فرا می‌گیرید.

خلاصه فصل 

در این فصل مراحل اولیه برای ترسیم مانکن فشن مردان مورد بحث قرار گرفت. برای اطلاعات بیشتر می‌توانید در میان کتاب‌های آناتومی بیشتر تحقیق کنید که در این کتاب‌ها صفحاتی به اسکلت و عضلات اختصاص داده شده است.

طراحی از روی آن صفحات یا شرکت در کلاسهای اضافی طراحی از روی مدل زنده، فعالیت مفیدی خواهد بود که مهارتهای شما را برای ترسیم مانکن مرد بهتر خواهد کرد.

علاوه بر این می‌بایست تا آنجا که می‌توانید به دنبال مجلات فشن پوشاک مردان باشید و از آنها بهره ببرید.  این فصل نگرش صنعت فشن در مورد تفاوت بین طراحی مانکن زنان و مردان را بیان می‌کند.

 بعد از بیان اختلافات موجود در سبک طراحی، تغییراتی هم در ابعاد، حجم و زوایا در ژست دهی وجود دارد که مابین مدل پوشاک مردان و مدل پوشاک زنان فرق دارد.

شاید بتوان گفت که مدل پوشاک مردان دارای یک طراحی ساده، قابل درک، و خیلی ظریف است و این ها از ضروریات مدل پوشاک مردان هستند.

ولی در مقابل، مدل پوشاک زنان دارای بزرگنمایی بیشتر و اغراق آمیز است. اضافه بر منابع تاریخی فشن، در اینترنت به دنبال طرحهای هنرمندان باشید تا در تشخیص سلایق و تفاوتهای موجود در سبک و تکنیک‌های ترسیم به شما کمک شود.

فصل سوم:

طراحی لوازم جانبی

لوازم جانبی از جمله کیف و کفش و لوازم تزئینی، بخش جدایی ناپذیر در فشن هستند. نقش آنها فقط کاربردی نیست، این لوازم موجب زینت، زیبایی و آراستگی لباس می‌‌شوند. آنها الهام بخش خودشان بوده و دارای سبک کلاسیک، جذاب و مبتکرانه‌ای می‌‌باشند. در فشن بازار لوازم جانبی رشد کرده و تقاضا برای دریافت گواهی طراحی و تولید لوازم جانبی تقریباً در هر طبقه‌بندی تا سطح جدیدی از اهمیت این موضوع در صنعت پوشاک و در رابطه با مشتریان فشن به چشم می‌‌خورد. در این فصل به تعدادی از این طبقه‌بندی‌ها پرداخته می‌‌شود: جواهرات، عینکهای آفتابی، انواع کلاه، کمربند، کیف دستی و انواع کفش که مبنای کاملی برای طراحی در اختیار شما قرار می‌‌دهند. با تغییر فصول سال گرایشات مد به سمت یک طبقه‌بندی یا طبقه‌بندی دیگر جلب شده، اما در صورتیکه جلوتر از زمان به طراحی و تمرین تمام این موارد بپردازید همیشه برای جدیدترین تغییرات در سبک و مدل این اقلام آماده خواهید بود.

قبل از یادگیری تصویرسازی جزئیات طراحی یا گوهرشناسی، اول باید بتوانید شکلهای اصلی جواهرات را طراحی خطی کنید. در عینکهای آفتابی ترکیب خیلی خوبی از کارکرد و سرگرمی وجود دارد. انواع کمربند و کلاه و تمام تزئینات و قطعات کوچک و بزرگ آنها در بهینه شدن سبک و مدل لباس کمک می کنند. انواع کیفهای دستی جزو لوازم جانبی پرطرفدار به حساب می‌‌آیند. انواع کفش بازار خوبی داشته و روشهای جدید طراحی، راحتی و دوام آنها را بیشتر کرده است. لوازم جانبی خود مبحثی برای تحقیق می‌‌باشند. در این فصل با تمرین بعضی از روشهای اولیه طراحی می‌‌توانید در مورد لوازم جانبی هماهنگ با فشن پیش بروید.

 

خلاصه فصل:

در این فصل روشهای اصلی طراحی لوازم جانبی و تزئینی به شما نشان داده شد. بسیاری از لوازم دارای شکلهای خاصی می‌‌باشند. اگرچه مواد بکار رفته در این لوازم بر اساس گرایشات مد روز تغییر می‌‌کنند. کسب مهارت در طراحی این شکلهای اصلی بسیار مهم می‌‌باشد بدلیل آنکه موجب می‌‌شود انرژی خود را صرف نشان دادن ریزه کاریهای طراحی نمایید. البته توجه به استیل این لوازم نباید موجب شود از جنبه کاربردی آنها غافل شوید. تمام این عوامل در فشن اسکچ نقش مهمی ‌دارند.

 فصل چهارم:

مبانی رندر یا تصویرسازی هنری

بدلیل اهمیت زیاد کاربرد و مهارت در اسکچ با قلم یا مداد، باید با انواع مختلف سبکها و روشهای شگفت انگیز تصویرسازی هنری آشنا شوید. در این فصل مطالبی بیشتر از مبانی اسکچ مانکن و لباس و جزئیات پارچه را فرا می‌گیرید.

 صحبت از پارچه در طراحی (یعنی بصورت تصویر) لزوماً در مورد الیاف یا نوع بافت نیست، بلکه در مورد ظاهر جذاب یک پارچه خاص است. بعنوان مثال پارچه راه راه، پارچه شطرنجی یا پارچه کشمیری. روی هم رفته طراحی پارچه می‌‌تواند در مورد نوع دیگر ظاهر پارچه باشد، مانند یک پارچه بافتنی‌‌ که دارای کوکهای طنابی یا جدید است. بنابراین ظاهر هر پارچه شامل نقش و بافت آن می‌‌شود. وقتیکه مشغول ترسیم نقش یا بافت پارچه می شوید، در آن هنگام ما به آن نوع اسکچ Sketch، تصویرسازی هنری یا Rendering می گوییم.

 در این فصل در مورد تصویرسازی با ماژیک برای انواع پارچه از سادة تک رنگ گرفته تا پارچه‌های طرح‌دار پیچیده مانند جکوارد یا پارچه‌های بدن نما، اطلاعات کامل‌تری ارائه می‌‌شود. این فنون تصویرسازی باید برای شما سرآغازی باشد تا بتوانید با اشتیاق برای مشکلات موجود در تصویرسازی طراحی پارچة لباس، راه حل‌های جدیدی بیابید. همیشه روشهای زیادی برای تصویرسازی هر نوع پارچه خاص وجود دارد. هر فرد با توجه به خلاقیتش روش تصویرسازی خودش را دارد. بعد از تمرین روشهای ارائه شده در این فصل، به روش خودتان خواهید ‌‌رسید. یادتان باشد که هر راه حل می‌‌تواند به مشکلی دیگر و در نتیجه به یافتن راه حل دیگری منجر شود. پس از آشنایی با انواع مواد و ابزار و پی بردن به زمان مورد نیاز برای تکمیل طرح، حل مشکلات در هنگام طراحی پارچه آسان تر می‌‌شود. با توجه به دروس موجود در این فصل می‌‌توانید راه حل‌های مناسبی برای این مشکلات بیابید.

خلاصه فصل:

در این فصل روشهای تصویرسازی در سطح گسترده برای مشکلاتی که گاهی در مورد طراحی پارچه‌های معروف بوجود می‌‌آید ارائه شد. با تمرین کافی برای تصویرسازی پارچه‌های راه راه و پارچه پیچازی، کاهش اندازه طرح چاپی،  و طرح‌ریزی سایه‌ها، توانایی طراحی شما باید تا حد زیادی پیشرفت کند. با کار بر روی -1 پیشرفت در مراحل طراحی پارچه و سپس -2 طراحی پارچه‌های نازک (حریر)، -3 بکار بردن بافت پارچه‌های پاییزه و -4 تصویرسازی پارچه‌های به رنگ سیاه، متوجه می‌‌شوید که نشان دادن عمق تُنِ رنگ و بافت بسیار آسان می‌‌باشد. با توجه به اطلاعات این فصل می‌‌توانید برای ارتباط دادن میزان تضاد بین دو رنگ و جذبه در تصویرسازی فشن، لایه‌های خاکستری را در اسکچ اضافه کنید. این کار موجب بیشتر شدن تأثیر بصری طراحی شما می‌‌شود. مهارتها و روشهای جدید و اصولی را که در این فصل یاد گرفته‌اید موجب افزایش مهارتها و سبک طراحی و اعتماد به نفس در مورد توانایی‌ و استعدادتان می‌‌شود.

فصل پنجم:

تصویرسازی رنگی

در این فصل فرایند تصویرسازی رنگی در مراحل لایه‌بندی تقسیم‌بندی می‌‌شود. همچنین مثالهایی در مورد -1 طراحی پارچه‌های فاخر یا راحتی غیر رسمی و پارچه‌های پیچازی یا پولک دار، یا -2 در مورد رنگ بدن یا رنگ مو آورده شده است. همۀ ابزار خود را از جمله قلم‌های طراحی و ماژیک یا رنگ در هر ترکیبی را آماده کرده و مرحله به مرحله بصورت لایه لایه تصویرسازی کنید. در این فصل به شما نشان داده می‌‌شود در هنگام پرداختن به تصویرسازی پارچه‌ها یا الگوهای تک‌رنگ چگونه در ابتدا روی ویژگی‌های بارز یا طرح نقش آنها کار کنید.

 این فصل با مبانی رنگ مایه پوست بدن آغاز می‌شود و بعد از آن می‌‌توانید به تمرین رنگ آمیزی بدون سایه روشن و تک رنگ به همراه لایه‌بندی و رنگ آمیزی مختلط بپردازید. در مورد تصویرسازی زنان و کودکان نیز در این فصل درسهایی وجود دارند. در این فصل طرز استفاده از ماژیک و رنگ و همچنین گواش نشان داده می‌‌شود. در طراحی فشن از هر دو نوع وسیله استفاده می‌‌شود.

خلاصه فصل:

 

در این فصل مبانی تکنیکهای تصویرسازی رنگی با ماژیک و آبرنگ آموزش داده شد. در اینجا اصول را بدون در نظر گرفتن نکات دقیق مدل و زیبایی‌گرایی شخصی آموختید. پس از تمرین بر روی مبانی تُن رنگ پوست بدن، مدلهای مو و تصویرسازی پارچه می‌‌توانید هر یک از این روشهای رنگ آمیزی را با روش خودتان سازگار کنید. تمام قوانین طراحی یا تصویرسازی را می‌‌توان مطابق سلیقه شخصی درآورد. از این فصل باید الهام بگیرد که به تدابیر شخصی جدیدی در طراحی دست پیدا کنید.

فصل ششم:

طراحی البسه بافتنی 

 در این فصل به اصول طراحی ظاهر ظریف و جالب توجه و خلق طرح  و الگوهای فرامونی متناسب با طرح‌های بافتنی پرداخته می‌‌شود. این تکنیکهای اصلی طراحی با طرح کبریتی برجسته شروع شده و با طراحی بافتها و نقوش چاپی مکرر ادامه پیدا می‌‌کند. همچنین در این فصل تعدادی از اصطلاحات رایج در زمینه بافتنی ذکر شده‌ است. در این فصل ما با چند و چون پارچه‌های بافتنی کاری نداریم بلکه در مورد نحوة ترسیم این البسه تمرین خواهیم کرد.

 به بعضی از روشهای تصویرسازی در زمینة بخیه زنی، بافتنی و قلابدوزی نیز اشاره شده است. هر چه بیشتر روی سبک طراحی البسه بافتنی تمرین کنید، بیشتر به آن علاقه مند شده و بدنبال اطلاعات بیشتر خواهید بود. در پایان این فصل احتمالاً به اندازۀ کافی کنجکاو خواهید شد که در مورد روش بافتنی ماشینی به تحقیق بپردازید. در مورد چگونگی بافت این گونه پوشاک کتابهای جذابی وجود دارد. بافتن این گونه پوشاک مهارت و سبک هنری خاصی محسوب می‌‌شود. با استفاده از مهارتهای خود در ترسیم همراه با تحقیق در مورد پوشاک بافتنی و روش بافت آنها می‌‌توانید تصاویر ذهنی خود را پرورش داده و در گونه‌های شگفت انگیز برای بازار امروزی به نمایش بگذارید.  

 

 

خلاصه فصل: 

 در این فصل در مورد طراحی خطی و جزئیات لباس بافتنی، به رویة برجستة لباس بافتنی تأکید شده است. در یک طراحی فشن، البسه بافتنی نشاندهنده ی یک دیاگرام (یا نگاره) داخلی پیچیده از تکنیکهای ظریف ترسیم می‌‌باشند. در این فصل مرحله به مرحله با روشهای پیچیده ی طرح کبریتی، مدل طنابی و طراحی سایر گره های بافتنی بدیع، شامل گلدوزی و تکه دوزی آشنا شدید. روشهای تصویرسازی البسة بافتنی که در این فصل یاد گرفتید باید تا اندازه‌ای باعث تقویت اعتماد به نفس شما بشود که بتوانید حتی عجیب‌ترین نقوش بر روی پلیور را بکشید. با استفاده از این روشهای تصویرسازی و روشهای فصل 9 به اندازه ی کافی اعتماد به نفس پیدا می‌‌کنید تا با چالشهای جدید در تصویرسازی مواجه شده و خود را با سبک‌های جدید طراحی و طرح‌های فشن که دائماً در حال تغییرند،  هماهنگ کنید. 

فصل هفتم:

طراحی طراح و تصویرگری فشن

احتمالاً در ابتدا تفکیک طراحی یک طراح لباس یا(Designer Sketch) از تصویرگری فشن یا(Fashion Illustration) مشکل به نظر می‌‌رسد، با این حال بین آنها تفاوت وجود دارد. هدف اصلی طراحی یک طراح، ‹‹ نشان دادن لباس›› می‌‌باشد، اما هدف اصلی تصویرگری فشن ‹‹ نشان دادن فردی است که لباس را پوشیده›› است. هر کدام از اینها دارای عملکرد خاصی می‌‌باشند، یعنی طراحی یک طراح برای صنعت فشن مورد استفاده قرار می‌گیرد درحالیکه تصویرگری فشن بیشتر جنبه تجاری دارد. گاهی اوقات این عملکردها با هم تداخل پیدا می‌‌کنند.

 

تصویرگری یک وسیلة ارتباطی است که از تصویرگری، طراحی و نقاشی نشأت می‌گیرد. معمولاً سازندگان تبلیغات تجاری در مجلات فشن برای عرضة محصولات مد روز از این تکنیک استفاده می‌کنند.

 

راه دیگر برای تشخیص طراحی یک طراح از تصویرگری فشن، این است که ببینیم کدامیک با مخاطب بهتر ارتباط برقرار می‌‌کند. بهترین کاربرد طراحی یک طراح برای ایجاد یک ‹‹ حالت یا نگرش فانتزی یا غیرواقعی›› است.  و بهترین کاربرد تصویرگری برای خلق یک تصویر کاربردی است. در صنعت فشن معمولاً تنها وجه تمایز بین این دو تا این است که طراحی یک طراح برای ‹‹ تجارت›› و تصویرگری فشن برای ‹‹ جامعه مصرفی›› مورد استفاده قرار می‌‌گیرد. در این فصل با طراحی یا ترسیمِ هردو سبک آشنا می‌شوید. با این کار می‌‌توانید از روشهای بهتری برای ترسیمات خود استفاده کنید.  در این فصل باید متوجه ‌‌شوید که یک تصویرگری چقدر باید کارساز باشد. 

 

 

این فصل شامل درسهایی در مورد:

 

-1 انتخاب ژستهایی برای ایجاد حالت و وضعیت درست در اسکچ

 

-2 استفاده از نگرش و تناقض در آثارتان

 

-3 انتقال ‹‹ احساسِ›› فردی که لباسی را پوشیده در مقایسه با ‹‹ظاهرِ›› فردی که لباسی را پوشیده است.

 

 

 

یک تصویرگری می‌‌تواند اطلاعات زیادی را در یک لحظه منتقل کند.

 

در این فصل توانایی شما برای انجام این کار بهتر می‌‌شود. هنرمندان میهمان دامنه گسترده‌تری از انواع سبکهای طراحی را در اختیار شما قرار می‌‌دهند. 

 خلاصه فصل:

 

با انتخاب دقیق تمرینات و انجام درست آنها می توانید مهارتهای طراحی خود را روی یک پروژه خاص متمرکز کنید. و آن پروژة خاص را می‌‌توانید با -1 متمرکز شدن روی جزئیات طراحی فشن یا -2 طرح کلی فشن یا حتی -3 با نشان دادن  رویکرد بازاریابی در طراحی خود، تکمیل کنید. آنچه در این فصل یاد گرفتید را می‌‌توانید در زمینه طراحی بازرگانی یا الگوی نخستین طرح یک طراح که در زمینة تجارت کار می کند را  بکار گیرید. در هر صورت، در حین انجام تمرینات ممکن است با یکسری برنامه های کاربردی آشنا بشوید که مانکن فشن را در قالب مانکنهای واقعی و خیالی ترکیب می کنند. هرچه بیشتر این روشها را تمرین کنید مراحل طراحی برایتان ساده تر می‌‌شود. تکرار، یعنی کشیدن یک طرح به دفعات، و این بهترین روش برای پیشرفت مهارت در طراحی می‌‌باشد.   

فصل هشتم:

طراحی مسطح و طراحی در مقیاس دقیق

 

در این فصل به یک حوزه از طراحی پرداخته می‌شود که معمولاً طراحان مبتدی و حرفه‌ای آن را نادیده می‌گیرند،

اما این حوزه لازمة طراحی فشن می‌باشد. در طراحی صنعتی از طراحی مسطح و طراحی در مقیاس دقیق به همراه تصویرگری استفاده می‌شود. در این فصل مراحل سادة طراحی مسطح(یعنی نه روی مانکن یا مدل زنده)و طراحی در مقیاس دقیق نشان داده می‌شود. در حالیکه تصاویر نشان داده شده جنبة تجاری و آگاهی دهنده(Informative) دارند اما هنوز به دقیقی «طراحی مسطح» و «طراحی در مقیاس دقیق» نمی‌باشند، زیرا در این تصویرگری لباس برتن مانکن نشاده داده می‌شود. همان لباس را از تن مانکن خارج کنید و برروی جای مسطح قرار دهید، بنابراین لباس بصورت مسطح یا Flat نشان داده می‌شود. در این صورت می‌توان ریزه‌کاریهای ساختار و شکل لباس را بیان کرد. اگر بخواهید طراحی مسطح را به طراحی در مقیاس دقیق تبدیل کنید باید فراتر از شکل و ساختار رفته و وارد اندازه‌گیری تمام ریزه‌کاریها بشوید. از تمام اندازه‌گیریها برای درجه بندی و سایزبندی الگو استفاده می‌شود. این نوع آموزش فراتر از محدوده ی کتاب است. با این حال هدف این فصل آگاه نمودن شما در مورد این حوزه همراه با آموزش چگونگی طراحی با روشهای مسطح و در مقیاس دقیق می‌باشد. دو روش اصلی برای طراحی مسطح و طراحی در مقیاس دقیق وجود دارد. اول استفاده از خط‌کش در حین طراحی و روش دیگر طراحی فری هند(یعنی بدون استفاده از ابزار)می‌باشد. هر دو روش مناسب هستند اما بهتر است هر دوی آنها را یاد بگیرید. جدیدترین تکنولوژی بکار گرفته شده در طراحی صنعتی خلق طرحهای دو بُعدی با استفاده از کامپیوتر می‌باشد. طرحهای مسطح کامپیوتری سریع‌تر و دقیق‌تر از طراحی دستی هستند، با این حال برای بدست آوردن نتایج مطلوب‌تر، حتی اگر بخواهیم این طراحی را با کامپیوتر انجام بدهیم یک شناخت ابتدایی از چگونگی طراحی مسطح ضرورت دارد.     

خلاصه فصل:

 

از طراحی مسطح در صنعت فشن استفاده‌های زیادی می‌‌شود. این روش در هر مرحله از طراحی یا بازاریابی ابزار ارزشمندی برای تجارت، فروشگاههای پوشاک و یا مصرف کنندگان به شمار می‌‌رود. در این فصل شما برای تمام آن مراحل تمرینات لازم را انجام داده‌اید. اکنون در بارة موارد زیر آگاهی لازم را پیدا کرده اید:

-1 کاربرد طراحی مسطح -2 چگونه با این روش طراحی می‌کنند -3 در چه زمانی آن را آرایش می‌دهند و به نمایش می‌گذارند و چرا؟

سپس همان مهارتها به طراحی با جزئیات دقیق انتقال داده می‌شوند.

همانطور که در این فصل مشاهده کردید تفاوت بین دو روش مسطح و با جزئیات دقیق مربوط به ‌اندازه گیری دقیق می‌‌باشد. روش طراحی با جزئیات دقیق فنی‌تر است و از آن در تولیدات صنعتی استفاده می‌‌شود، بنابراین باید اندازه گیری‌های دقیقی در آن رعایت شود. معمولاً از طراحی مسطح در سالن‌های نمایش فشن برای نشان دادن به فروشندگان یا مدیران شرکتهای طراحی استفاده می‌‌شود. اگر چه‌ باید در این روش طرحها تناسب دقیقی نسبت به یکدیگر داشته باشند ولی نیازی به اندازه‌های دقیق در طرح‌های لباس نمی‌‌باشد. سایر انواع طرحهای مسطح بصورت آرشیو آثار هنری، طرحهای تزئینی و حتی حالت ویرایشی(یعنی مدل ذهنی در برابر مدل واقعی: در مدل ذهنی شکل مورد نظر شما واقعی به نظر می‌رسد، ولی در مدل واقعی شکل مورد نظر شما دقیقاً همانی است که می‌خواهید).

طرح‌های مسطح برای یک آرشیو آثار هنری خلاقانه‌تر و دارای ریزه‌کاری‌های بیشتری است و می‌‌توان آنها را با یکی یا دو تا ‹‹ طرح با جزئیات دقیق›› در هر گروه ترکیب کرد. تمام این موارد به ذوق و استعداد و انتخاب شما بستگی دارد. اما باید بدانید چگونه آنها را ترسیم کنید. در این فصل به شما کمک شد تا به تمرین همة مراحل ممکن، از آرایش و نمایش و سبک دهی مقدماتی تا بزرگنمایی جزئیات برای وضوح ساختار لباس در طرح‌های مسطح بپردازید.  

فصل نهم:

آرایش و به معرض تماشا گذاردن

آرایش طرح و به معرض تماشا‌گذاردن آنها با ‹‹ همسازگری›› مترادف می‌‌باشد. همسازگری یعنی پهلوی هم گذاشتن و تلفیق بخشهایی از یک اثر به طوری که برنامة کامل و هماهنگی را تشکیل دهد. زیبایی آرایش و جذابیت همسازگری ناشی از توازن، تأثیر بصری و مفهوم اصلی فشن می‌‌باشد. همانطوریکه قبلاً گفتیم مفهوم اصلی فشن در حقیقت همان پیامی است که شما می‌خواهید از طریق آن، طرحِ خود را به ببیندگان معرفی کنید. این پیام می‌‌تواند یک عنصر کاربردی در تبلیغات بازرگانی باشد یا ترکیبی جداگانه از طراحی برای خودش و گرایش هنری آن باشد. آراستن و به معرض تماشا گذاردن موضوعی بسیار مبتکرانه و متنوع می‌‌باشد. اکثر آموزش آن براساس آزادی هنری و همچنین سلیقه و سبک شخصی می‌‌باشد. عمل همسازگری را می‌‌توان با یک مفهوم کلی شروع کرد. در همسازگری می‌‌توانیم چندین تصویر را در فضایی کوچک کنار هم قرار بدهیم یا در یک فضای بزرگ به یک مینی مالیسم ظریف نائل شویم. ‹‹ واژة مینی مالیسم در موسیقی و رقص و هنر یعنی بکار بردن ساده‌ترین طرح و شکل و دست کم‌گیری هنرمند است››. عوامل زیادی موجب موفقیت در آرایش طرح می‌‌شوند. در این فصل با استفاده از متن و نمونه‌های تصویری روشهای ساده‌ای برای افراد مبتدی ارائه می‌‌شود. با توجه به ساختارهای اصلی برای همسازگری مانکنهای فشن و لوازم جانبی می‌‌توانید سبک آراستن و به معرض تماشا‌گذاردن خود را ابداع نمایید. در پایان این فصل بهتر متوجه چگونگی طراحی همسازگری و آرایش طراحی و تصویرسازی فشن می‌‌شوید.  

 خلاصه فصل:

 

در این فصل باید اصول درک تجسمی از آرایش طراحی را بدست آورده باشید. و روش دستیابی به توازن و ریتم بین اشیاء و مانکن و همچنین طراحی چندین مانکن در یک گروه به شما نشان داده شد. با رابطه خاص تناسب و بررسی فضاهای مثبت و منفی در یک آرایش طراحی آشنا شدید. در این فصل امکان آمیختگی تصاویر متوازن و منظم را در شکلها و فضا یاد گرفتید که این کار منجر به یک آرایش طراحی موفقیت آمیز می‌شود. همچنین ایجاد جلوة بصری لازم برای تصاویر را فرا گرفتید. با توجه به هر کدام از مراحل همسازگری طرح(یا آرایش طراحی) که در این فصل تمرین کردید اکنون می‌‌توانید دیدگاه جدید و شخصی خود را ابداع کنید.   

 

 

 

 


کلمات کلیدی: معرفی کتاب